Ve yine nasıl başladım nasıl bitirdim anlamadım ve kalbim bir kuşun hafifliği kadar hafifledi diyebilirim….

okurken farklı bir zamanda ve farklı bir mekanda yaşıyorsunuz sanki…Aşkların içinizi acıtacak kadar imkansızlıklarını,ulaşılmazlıklarını okumak,ihanetlerin cehenneminde yaşamanın ateşini hissetmek gibi…

okuduğumda kalbim yandı,bu kez olmamalı dedim kendi kendime…
Aşiroğlu Alinin yaşadığını Şahin’de yaşamasın çok istedim ve öyle güzel dile döktü ki,sadece o üç satıra bir müddet baktım ve KALDIM !…
___
”Mirza çıktığında Ali’nin fotoğrafına gözü takıldı…
__Seninle benim,bu dünyada ki en büyük sınavımız,sevdiğimiz kadınları paylaşmak oldu dostum.Sırf bu acımızdan dolayı Cehennem bile bizi yakmaya utanacaktır.”

Şahin ♥
Şahin, Aşiroğlu şirketlerinin başına çok genç yaşta geçmiş ve adını tüm dünyaya duyurmuştur…cesurluğu ile tanınan, gözü kara,sert,sesi bir yükseldimi öfkesini dindirmeye kimsenin gücü yetmediği ve hayatının pişmanlıklarında beni yakıp kavuran…

her kitapta farklı karakterler ile tanışmak kadar güzeli yoktur,ve bir sonraki kitapta tanıdıklarınızla karşılaşmak… ve elbette yeni insanlar tanımak…

Mirza…adı kadar soylu ve sadakatli…
Fadıl ağa…ortakların en adam gibi adamı…
Dilem…Gönül ilacı…gönül masalı…
Mehdi…sen okuduğum en yiğit,en cesur ve en hidayetli olanısın…

kitabın konusuna fazla değinmden sadece kendi düşüncelerimi yazmaya karar vermiştim ama şuan deli gibi kitabı yazamak geliyor içimden…

tavsiye edilmek için yazılan kitaplardan olduğunu belirteyim ve mutlaka HAZEL ve MEHDİ’yi okuyun derim…

ve son bir alıntı ve gerçekliğine inandığım bir alıntı….

”keşke çocukken esnediğimizde ‘içimize şeytan girer’ diye ağzımızı kapatmak yerine, sevdiğimizde ‘içine bir vefasız girer’ diye kalbimizi kapatmayı öğretselerdi…

……………

SeRpiL….

Mehdi’yi çok seveceksiniz alıp bağrınıza basıp daha çıkarmak istemeyeceksiniz. O kadar bilmiş ki büyümüşte küçülmüş sanki Mehdi konuştuğun da sadece O’nu dinliyorlar. Kıpırdamadan, çıt çıkarmadan ve hayranlıkla. Mehdi’yi okuduğunuz da sizde yazdıklarım gibi olacaksınızı. Sadece Mehdi için bile okumaya değer bir kitap…

Hazel’de ki gibi şaşıracaksınız, üzüleceksiniz, yeri geldiğinde güleceksiniz, güveneceksiniz ve en önemlisi aşık olacaksınız. Ama bu sefer Ali’ye değil Ali’nin Dostum dediği, güvendiği, her şeyini ona emanet ettiği ŞAHİN’e.

Şahin Ali’nin en değerlisi, bir bakıyorsun Ali karşında, bir bakıyorsun öyle bir değişiyor ki tanıyamıyorsun ama Ali kadar da seviyorsun. Ben de çok sevdim Şahin’i onunla birlikte kızdım, bağırdım, üzüldüm, güvendim. Şahin’i sizde okuduğunuz da benim gibi düşüneceksiniz ve seveceksiniz.

Mehdi’de çok sevdiğim bir diğer kişide MİRZA. Şahin’in kendi canını ve sevdiklerini emanet ettiği tek kişi. Mirza’ya çok güveneceksiniz ve çok seveceksiniz tek söyleyeceğim bu. İbrahim Efendi’nin anlattıklarına öğle bir bağlanacaksınız ki keşke öyle bir Efendi gelip de beni bulsa diyeceksiniz ben çok dedim…

Korkmayın, üzülmeyin Ali Aşiroğlu Mehdi’de de var hele ki yine gönlümü fethetti hayranlığım kat ve kat arttı çünkü Ali HAZEL’ini hiç unutmadı hep aradı, aradı ve aradı buldu mu bu sorunun cevabını Mehdi veriyor size, ben değil.

Mehdi’yi okuduğum da aklımda ki hep buydu ‘Kübra Mehdi kurgu’ ama yazarımız öyle bir yazmış ki kurgu olduğunu bir an unutuyor insan çünkü ben unuttum. Okuduğum da şok oldum, “Hadi canım.” “Yok artık.” dedim ama sonunu okuduğum da bu sözlerin hiç biri aklıma gelmedi çünkü beynim duydu diyebilirim evet ciddiyim beynim durdu. Yazarımız öyle bir yazmış ki kesinlikle beyinler durduruyor ve yazara öyle bir hayran kalıyorsunuz ki benim gibi ben artık başka kitap okumam diyebilirsiniz.

Size Tayfun şahin’in bana üstüne basa, basa söylediği sözü söylemek istiyorum.
“MEHDİ’NİN SONUNU NE OKUYUN NE DE BAKIN.” Evet çok doğru söylemiş ben Mehdi’yi bitirdiğim de anladım. SAKIN, SAKIN NE BAKIN NE OKUYUN!!!

Mehdi’de ağladım hem de çok Hazel gerçekti ve içime öyle bir işlemişti çok ağladım yok ben daha ağlamam dedim ama bu gözlerde yaş durur mu HAYIIRR!! Başladım ağlamaya kitabın sonuna daha varken git gide ağlamalarım hıçkırıklara dönüşüverdi bir an duruyorum olaylar yine şok etkisi yapıyor ama yeniden hıçkırıklara dönüşüyor. Yanınızdan selpaklarınızı ayırmayın değerli Mehdi okuyucuları…

Şiddetle, kesinlikle Mehdi’yi Hazel kadar öneriyorum alın okuyun ve benim gibi yorumlarınızı eksik etmeyin. Okuyup bitirdikten sonra “VAY BEE.” demeyi de sakın unutmayın.

Vee en çok övgüleri hak eden yazarımıza geldi sıra. Tayfun Şahin sana ne söyleyebilirim ki harikasın, muhteşemsin Mehdi’yi öyle bir kurgulamışsın ki diğer okuduğum yazarlar sana şapka çıkarırlar şaka yapmıyorum son derece ciddiyim. Lütfen biz okuyucularını en kısa zaman da B’AŞK’AN’a kavuştur. İYİ Kİ VARSIN… ♥

Yorumumu yine bir alıntı yaparak bitirmek istiyorum. Mehdi’de beni en çok etkileyen, kalbimden vuran yerdi sizi de çok etkileyeceğini düşünüyorum…

“…Kaldır başını sen espri anlayışını kaybetmişsin. Hazel olsa bu esprileri o yapsa böyle davranmazdın değil mi?
İrkildi. Hazel’in adını duymak bile ona heyecan vermişti.
Kalbi daha başka atıyordu sanki. Efendisinin gözlerine bakıyordu. Sohbetin, Hazel ile devam etmesini istiyordu. İbrahim Efendi gözleri ile ilahi söyleyenlere bakıyordu.
- Hiç sormadım sana, dünyada hangi tür müzikleri dinliyordun?
Hazel’in devamı gelmemesine üzülmüştü. Derin bir iç çekti, mırıldandı…
-Benim için o dünya, bu dünya fark etmez efendim. Yetmiş bin dünya görsem duyup duyabileceğim en güzel ritim başımı göğsüne koyduğumda benim için atan o kalbin sesiydi.
İbrahim Efendi Ali’yi süzdü. içindeki aşkı ve ondan büyük olan çaresizliği hissetti.
-Ali, Allah C. C. buyurur ki, neyi benden daha çok severseniz ben onu elinizden alırım…”